|
Nieuwsbrief oktober 2008Juni 2008 De badkamer van "la Rose"is dan toch nog eindelijk helemaal af gekomen. We hebben de eerste gasten van het zomerseizoen ontvangen. Tussendoor hebben we nog wat in het oude huis gewerkt en een weer een stukje aarde ontgonnen voor de groente tuin. We hebben nu diverse groenten, frambozen, tomaten, aardbeien en kruiden gezaaid/ gepoot. Ook heerlijke bleekselderij. Zo naast de deur is het reuze handig om naar behoefte een stengel af te snijden maar helaas lusten woelmuizen ook bleekselderij; één voor één stonden deze struikjes ineens slap en bleek dat de woelmuis al aan de onderkant was begonnen. Ook andere groenten lusten ze graag. Het best is dus om een heel zakje te zaaien en er vanuit te gaan dat een groot deel daarvan door de beesten opgegeten wordt en er precies genoeg overblijft voor onze consumptie. Zou het daarom zijn dat er wel honderd zaadjes in een zakje zitten? In Espinasse een dorpje op 6 km afstand was een Brocante met wel 120 kramen. Alle straten van het dorpje stonden vol. Overigens kan je in de zomermaanden wel 3x per week ergens naar een rommelmarkt of brocante. Het is in ieder geval altijd erg gezellig op deze markten en er is altijd wel wat aardigs te vinden. Deze maand hebben de paarden ons terrein weer mooi schoon gegeten en nu zijn alle zomerbloemen volop in bloei. We besluiten om het terrein in deze tijd van het jaar niet door de boer te laten maaien. Wij gaan geregeld de (mede door de paarden) gebaande paden maaien zodat het een natuurlijk maar wel begaanbaar terrein wordt.
Juli 2008
Soms hadden we ook ineens een dagje vakantie; de Tour de France passeerde hier in de buurt en daar we geen gasten hadden konden we mooi dit spektakel gaan bekijken. We hebben heerlijk op een campingstoel in de zon midden in het dorp langs de weg gezeten en tijdens het wachten op de doorkomst van de karavaan, lekker gepicknickt. Op de terugweg zijn we eens bij "Confolant" gaan kijken. Er is daar een strandje en een prachtige ligweide aan het water en een klein restaurant/cafeetje. Lekker om een dagje te zwemmen en te luieren in de zon en /of de schaduw. Tevreden gasten schreven in het gastenboek en er werd zelfs een liedje voor ons gemaakt, gezongen en gespeeld. Wat een grote verrassing.
We hebben weer bevestigd gekregen dat Fransen wel heel anders ontbijten dan wij gewend zijn. Slechts een broodje in de koffie gesopt en wat jus d'orange. Eigenlijk wel begrijpelijk want zij eten om 12 uur de hoofdmaaltijd van de dag en die gaat er niet meer in als je heel uitgebreid ontbeten hebt. We zijn begonnen om Layla aan te wennen om een paar uurtjes alleen thuis te blijven. Dat ging best goed. Maar op een dag kwamen wij terug van boodschappen doen en was er geen hond meer in huis. Wij hebben deze gebeurtenis als volgt gereconstrueerd: Uit verveling is Layla de trap opgelopen heeft daar een open deur met heerlijke versopgemaakte bedden gevonden (die in verband met het dweilen 's morgens nog tegen het raam geschoven stonden). Na een slaapje heeft ze uit het raam gekeken en daar het grote konijn van de buren zien lopen (loopt hier vaak), heeft aan het raam gekrabbeld en daarbij het haakje opgewipt en is uit het raam gesprongen. Ná onze thuiskomst stond ze buiten voor de deur: gelukkig ongeschonden. Als we haar nu alleen thuis laten blokkeren we de trap en dat gaat heel goed. Toen we de wateraansluiting in het oude huis wilden installeren, bleek er helemaal geen water uit de kraan te komen; de hoofdaansluiting in de straat bleek al jaren afgesloten te zijn. Het waterleiding bedrijf kwam snel, maar na het openen van de hoofdleiding voor ons, bleek de hoofdleiding lek en liep de straat onder water, na een halve dag werk was ook dat weer gerepareerd. Zo gebeurt er dagen niets en zo is het iedere dag wat. Layla heeft weer haar jachtinstinct gevolgd en deze keer een parelhoen van de buurman te pakken genomen, deze liep op de openbare weg dus ja.... Na hem de laatste genade klap gegeven te hebben, Layla had het grootste werk al gedaan, ben ik de buurman (eigenaar van de parelhoen) het "goede" nieuws gaan melden, hij vond dat we hem dan maar lekker op moesten eten. Goed idee, maar hoe doe je dat? Wij stadse mensen kennen beesten alleen geheel schoongemaakt en voorbewerkt bij de poelier, dus hoe haal je om te beginnen de veren eraf? Onze andere buurman wist weer raad, voor hem is het geen onbekend ritueel en hij vertelde ons de hoen in kokend water te houden om dan de veren er zo vanaf te kunnen plukken. Een paar uur later zou hij langskomen om te laten zien hoe je het beestje verder schoonmaakt (ingewanden etc. eruit). Wat hij er niet bij vertelde was de tijd die het beest in het kokende water moest hangen. Maar internet weet altijd raad: ongeveer 5 minuten. Na 5 minuten liet echter niet alleen het verenpak los maar ook het hele vel. De buurman lag natuurlijk s 'middags in een deuk want het is: 1,2,3,4,5, klaar. Dat is een ietsje minder. Wij hadden de hoen dus al bijna gaar gestoofd. Maar evengoed hebben we hem de volgende dag met de buren samen smakelijk opgegeten., De veren hangen nu aan de kandelaar als jachttrofee. En zoals met het fouten maken altijd gaat; wij vergeten nooit meer tot 5 te tellen voor het plukken.
Augustus 2008 Ook deze maand hebben we veel gasten gehad en tussen de bedrijven door hebben we een wc geplaatst in het oude huis zodat Hans en Paulien daar eventueel konden verblijven als de chambres d' hôtes vol zaten. Dat is uiteindelijk op de laatste dagen van hun vakantie ook gebeurd. Ze hebben er goed geslapen dus het huis is nu ingewijd. Hans en Adri hebben een stukje muur gesloopt en de originele oude trap (iets versmalt) naar de zolder op een nieuwe plek geplaatst zodat we nu ook weer op zolder kunnen komen. Heerlijk dat Hans ons af en toe met zo'n klus weer een eind op weg kan helpen.
Met Hans en Paulien hebben we ook een dagje gewinkeld in de enorme ongezellige maar ruim gesorteerde zaken buiten Clermont Ferrand. Daar is ook een enorme stoffenzaak. Als je daar niet slaagt lukt het nergens. Wij waren vorig jaar dan ook heel blij om deze zaak te ontdekken. Een groot deel van de stoffering voor de
Dat het hier gezellig was bleek wel weer omdat we nu ook illegale inwoning kregen: wespen. Dat hadden we niet eerder aan de hand gehad, maar al snel bleek, bij navraag bij de Mairie, (gemeentehuis: bron van informatie) dat de brandweer ook dit soort zaken oplost. Deze kwam aan het begin van de avond gewapend met "wespendichtpak", een spuit met gif en een oude krant om de gaten dicht te stoppen. Helaas bleek 1 behandeling niet genoeg maar na de tweede behandeling een paar dagen later waren de wespen grotendeels vetrokken. We hebben inmiddels ook een hekwerkje om een deel van ons terrein staan zodat Layla lekker los kan lopen, dat bevalt haar natuurlijk prima; af en toe heerlijk muizen vangen (net een kat) en lekker kuilen graven. Het is ongelooflijk wat een geluk we hebben gehad met die hond; ze vindt alle gasten leuk en is ook, naar een met bezoek meekomende hond, honds gastvrij: laat met haar bal en ander speelgoed spelen en ook nog haar voerbak De hele zomer heeft Simone twee wekelijks met de Auvergnaanse dansgroep les "Crouzadous" opgetreden op diverse markten en in een vakantiepark: wat een feest, vooral de troisième age (60+) mensen genoten er enorm van en dat maakt het natuurlijk extra leuk om te doen. Ook zijn die gelegenheden weer goed om de Franse taal bij te spijkeren.
In augustus zijn we, samen met gasten die hier twee weken (zonder auto) verbleven, ook eindelijk op de Puy de Dôme geweest en hebben we een wandeling langs een kratermeer "Gour de Tazenat" gemaakt. Wat was dat schitterend. Weer een bevestiging van het fantastische landschap hier, het is steeds een verrassing; nieuwe landschappen, mooie luchten (zeggen ze dat Nederland mooie luchten heeft, nou qua kleur kan dat niet tippen aan de onwaarschijnlijke kleuren hier).
September 2008 Het weer is sinds half september wat meer herfstachtig geworden met op een donderdagavond een gigantische hagelstorm met hagelstenen zo groot als knikkers. Dat ging wel een half uur door, nog nooit zoiets gezien. Wij waren die avond toevallig in Saint Gervais en op de terugweg zagen we hier en daar heuveltjes van hagelstenen op het wegdek liggen en de bui was toen al dik een uur voorbij. Ook lag de hele weg vol met eiken bladeren, die door de hagel van de bomen afgeslagen waren.
Het barst hier trouwens van de bramen en we hebben al heel wat jam, bramenmousse, bramencake, bramen taart etc, gemaakt. Ook tijdens het wandelen een heerlijke traktatie (dat vindt ook Layla).
Op een dag stond er een dame van 76 jaar voor het hek van het oude huis te kijken, zij bleek in het oude huis geboren te zijn en was die dag bij het kerkhof geweest om het graf van de laatste naast familie te verzorgen. Uiteraard hebben we haar binnen gevraagd en zijn zo heel wat te weten gekomen over onze huizen.
De voorgaande vier nieuwsbrieven kunt u vinden op: A bien tôt, Adri & Simone |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||